گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. ، tourajhashemi46@tabrizu.ac.ir
چکیده: (23 مشاهده)
زمینه: دورۀ نوجوانی، برای درمان افسردگی دورۀ حیاتی محسوب میشود، زیرا عدم درمان آن میتواند به پیامدهای منفی بلندمدت در بزرگسالی منجر شود. مداخلات موجود عمدتاً عواطف منفی را هدف قرار میدهند، در حالی که عواطف مثبت نقش مهمی در بازسازی خُلق بیماران افسرده دارند. با این وجود، در مورد مقایسۀ اثربخشی مداخلات معطوف به عاطفه مثبت و منفی بر نوجوانان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی، شکاف پژوهشی وجود دارد.
هدف: هدف این پژوهش، مقایسۀ اثربخشی درمان مبتنی بر عاطفه مثبت و درمان مبتنی بر عاطفه منفی بر عاطفه مثبت، تجربۀ لذت و کیفیت زندگی در نوجوانان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بود.
روش: روش این پژوهش، نیمهآزمایشی در قالب طرح چندگروهی با پیشآزمون- پسآزمون و گروه گواه بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی نوجوانان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بود که در طی زمستان سال 1402 و بهار سال 1403 جهت درمان به درمانگاه فوق تخصصی کودک و نوجوان مرکز آموزشی درمانی شفا در شهر رشت مراجعه کردند. از بین افراد جامعۀ آماری، 45 نفر با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه گمارش شدند. ابزارهای جمعآوری اطلاعات شامل مقیاس عاطفه مثبت و منفی (واتسون و همکاران، 1988)؛ مقیاس خوشکامی یا لذت اسنیت- همیلتون (اسنیت و همکاران، 1995) و پرسشنامه کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (راونز- سیبرر و همکاران، 2014) بود. گروه آزمایش اول، تحت درمان مبتنی بر عاطفه مثبت (کراسک و همکاران، 2022) و گروه آزمایش دوم نیز تحت درمان مبتنی بر عاطفه منفی (کمفیس و جاکویین، 1995) در طی 14 جلسۀ هفتگی 45 دقیقهای قرار گرفتند. همچنین برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرمافزار SPSS-26 استفاده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد، درمان مبتنی بر عاطفه مثبت در مقایسه با گروههای درمان مبتنی بر عاطفه منفی و گواه، به طور معناداری عواطف
شمارهی مقاله: 2
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/8/24 | پذیرش: 1405/9/1
| بازنشر اطلاعات |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |