استادیار، گروه روان شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران ، Mgh@iau.ac.ir
چکیده: (42 مشاهده)
زمینه: تنظیم شناختی هیجان و نگرشهای ناکارآمد از مهمترین عواملی هستند که در تداوم اضطراب اجتماعی نوجوانان نقش دارند. ازاینرو، مقایسه اثربخشی مداخلات درمانی از اولویتهای پژوهشی در این حوزه محسوب میشود.
هدف: هدف پژوهش مقایسه اثربخشی رواندرمانی مثبتنگر و درمان هیجانمدار بر تنظیم شناختی هیجان و نگرشهای ناکارآمد نوجوانان دختر با نشانگان اضطراب اجتماعی بود.
روش: طرح پژوهش حاضر نیمهآزمایشی، از نوع پیشآزمون – پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعهآماری 64 نوجوان دختر با نشانگان اضطراب اجتماعی مراجعه کننده به مرکز مشاوره آموزش و پرورششهر کاشان در دیماه و اسفندماه سال 1403 بود. با استفاده از نمونهگیری هدفمند 45 نفر از نوجوانان انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه(هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش اول درمان هیجانمدار(لافرانس رابینسون و همکاران ( 2014) را در 8 جلسه 90 دقیقهای و گروه آزمایش دوم، رواندرمانی مثبتنگر (رشید، 2008) را در 10 جلسه 75 دقیقهای، یکبار در هفته دریافت کردند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (گارنفسکی و کرایج، 2001) و نگرشهای ناکارآمد(وایزمن و بک ، 1978) بود. برای تحلیل دادهها از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و نرمافزار 24SPSS استفاده شد.
یافتهها: یافتهها نشان داد هر دو مداخله بر بهبود تنظیم شناختی هیجان و نگرشهای ناکارآمد در دختران نوجوان با اضطراب اجتماعی مؤثر بوده و اثر آن تا مرحله پیگیری پایدار مانده است (001/0>p). همچنین درمان هیجانمدار در بهبود تنظیم شناختی هیجان اثربخشی بیشتری نشان داد، اما در کاهش نگرشهای ناکارآمد و مؤلفههای آن، تفاوت معناداری بین دو مداخله مشاهده نشد.
نتیجهگیری: براساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت، با توجه به اثربخشی بیشتر درمان هیجانمدار، این شیوه درمانی میتواند به عنوان درمان انتخابی برای کاهش مشکلات روانشناختی نوجوانان دختر با نشانگان اضطراب اجتماعی توسط مشاوران و روانشناسان استفاده شود.
شمارهی مقاله: 11
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/11/11 | پذیرش: 1405/12/1
| بازنشر اطلاعات |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |