آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
بهار 1405(فروردین)،
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. ، soleymany.psy@gmail.com
چکیده: (250 مشاهده)
زمینه: اختلال بدشکل انگاری بدن اختلالی شایع بوده و تأثیرات منفی بر کیفیت زندگی افراد دارد. از طرفی روانرنجوری موجب افزایش آسیبپذیری در برابر اختلال بدشکل انگاری بدن میشود. از سویی هم حساسیت اضطرابی میتواند عامل میانجی در این رابطه باشد. با این حال، روابط میان این متغیرها در قالب یک مدل منسجم و در جمعیت متقاضیان جراحیهای زیبایی نیاز به بررسی بیشتری دارد.
هدف: هدف پژوهش بررسی روابط ساختاری روانرنجوری با اختلال بدشکل انگاری بدن با میانجیگری حساسیت اضطرابی در متقاضیان انواع جراحی صورت بود.
روش: روش اجرای پژوهش توصیفی، همبستگی و از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی مراجعهکننده به کلینیکهای زیبایی شهرستان ارومیه برای انجام جراحی زیبایی صورت در بازه زمانی خرداد الی مرداد 1403 بود. افراد به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و به پرسشنامههای وسواسی اجباری ییل-براون برای اختلال بدشکل انگاری بدن (فیلیپس، 1997)، شخصیتی پنج عاملی (مک کری و کاستا، 2004) و حساسیت اضطرابی (ریس و همکاران، 2001) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از روش آماری مدلیابی معادلات ساختاری با نرمافزارهای SPSS نسخه 26 و AMOS نسخه 24 تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: بین روانرنجوری و اختلال بدشکل انگاری بدن رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (01/0 p<، 193/0 =β) و حساسیت اضطرابی یک متغیر میانجی در این رابطه است. همچنین تأثیر روانرنجوری بر حساسیت اضطرابی (001/0 p<، 340/0 =β) و تأثیر حساسیت اضطرابی بر اختلال بدشکل انگاری بدن (001/0 p<، 314/0 =β) مثبت و معنادار است. مدل فرضی پژوهش نسبت به مدلهای جایگزین برازش مطلوبتری داشته و میتواند به درک بهتری از عوامل مؤثر بر اختلال بدشکل انگاری بدن و ارائه راهکارهای درمانی کمک کند.
نتیجهگیری: نتایج چهارچوب مناسبی از سببشناسی اختلال بدشکل انگاری بدن فراهم آورده و میتواند در طراحی مداخلات درمانی مبتنی بر کاهش روانرنجوری و حساسیت اضطرابی برای بهبود نشانههای این اختلال در متقاضیان انواع جراحی صورت کمک کند.
هدف: هدف پژوهش بررسی روابط ساختاری روانرنجوری با اختلال بدشکل انگاری بدن با میانجیگری حساسیت اضطرابی در متقاضیان انواع جراحی صورت بود.
روش: روش اجرای پژوهش توصیفی، همبستگی و از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی مراجعهکننده به کلینیکهای زیبایی شهرستان ارومیه برای انجام جراحی زیبایی صورت در بازه زمانی خرداد الی مرداد 1403 بود. افراد به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و به پرسشنامههای وسواسی اجباری ییل-براون برای اختلال بدشکل انگاری بدن (فیلیپس، 1997)، شخصیتی پنج عاملی (مک کری و کاستا، 2004) و حساسیت اضطرابی (ریس و همکاران، 2001) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از روش آماری مدلیابی معادلات ساختاری با نرمافزارهای SPSS نسخه 26 و AMOS نسخه 24 تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: بین روانرنجوری و اختلال بدشکل انگاری بدن رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (01/0 p<، 193/0 =β) و حساسیت اضطرابی یک متغیر میانجی در این رابطه است. همچنین تأثیر روانرنجوری بر حساسیت اضطرابی (001/0 p<، 340/0 =β) و تأثیر حساسیت اضطرابی بر اختلال بدشکل انگاری بدن (001/0 p<، 314/0 =β) مثبت و معنادار است. مدل فرضی پژوهش نسبت به مدلهای جایگزین برازش مطلوبتری داشته و میتواند به درک بهتری از عوامل مؤثر بر اختلال بدشکل انگاری بدن و ارائه راهکارهای درمانی کمک کند.
نتیجهگیری: نتایج چهارچوب مناسبی از سببشناسی اختلال بدشکل انگاری بدن فراهم آورده و میتواند در طراحی مداخلات درمانی مبتنی بر کاهش روانرنجوری و حساسیت اضطرابی برای بهبود نشانههای این اختلال در متقاضیان انواع جراحی صورت کمک کند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)