آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
دوره 24، شماره 149 - ( تابستان 1404(مرداد)، 1404 )
جلد 24 شماره 149 صفحات 321-307 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Bazzaz Abkenari S, Kalantar Ghoreishi M. (2025). Predicting Parenting Stress Based on Perceived Social Support and Self-Differentiation in Families with Children with Developmental Disabilities. Journal of Psychological Science. 24(149), 307-321. doi:10.61186/jps.24.149.2
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-2975-fa.html
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-2975-fa.html
بزاز آبکنار سارا، کلانتر قریشی منیر.(1404). پیش بینی استرس والدگری بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده و تمایز یافتگی خود در خانواده دارای کودکان با ناتوانی رشدی مجله علوم روانشناختی 24 (149) :321-307 10.61186/jps.24.149.2
گروه روانشناسی تربیتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ، M_r_sazegar@yahoo.com
چکیده: (19 مشاهده)
زمینه: خانوادههای کودکان با ناتوانیهای رشدی، استرس والدگری بالایی را تجربه میکنند که بر سلامت روان والدین و تعاملات خانوادگی اثر منفی دارد. حمایت اجتماعی ادراکشده و تمایزیافتگی خود، عوامل مهمی در کاهش این استرس هستند. با این حال، پژوهشهای محدودی به بررسی همزمان نقش پیشبیننده این دو متغیر بر استرس والدگری در این جمعیت پرداختهاند که نشاندهنده یک خلأ پژوهشی است.
هدف: پژوهش حاضر باهدف پیش بینی استرس والدگری بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده و تمایز یافتگی خود در خانواده دارای کودکان با ناتوانی رشدی انجام شد.
روش: پژوهش حاضر با توجه به هدف و از لحاظ روش یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل، 450 مادر دارای کودکان اتیسم در حال تحصیل در مدارس اتیسم شهر تهران بود. در این پژوهش 250 مادر دارای کودک اتیسم به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و بااستفاده از پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده چندبعدی (زیمت و همکاران، 1988)،پرسشنامه تمایز یافتگی خود (اسکورن و فرایدلندر، 1998) و شاخص استرس والدگری (اّبیدین، 1995) مورد ارزیابی قرارگرفتند. دادهها از طریق روشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه با استفاده از نرمافزار spss24 تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که مدل رگرسیون از لحاظ آماری معنادار بوده (001/0>P، 162/74=(247،2)F) و 37.5% از واریانس استرس والدگری توسط این دو متغیر تبیین میشود (375/0= R²). بررسی ضرایب رگرسیون نشان داد که هر دو متغیر حمایت اجتماعی ادراکشده (001/0>P، 225/0-= β) و تمایزیافتگی خود (001/0>P، 144/0= β) به طور معناداری استرس والدگری را پیشبینی میکنند. همچنین، قدرت پیشبینیکنندگی حمایت اجتماعی ادراکشده نسبت به تمایزیافتگی خود بیشتر بود، به این معنا که سطوح بالاتر حمایت اجتماعی ادراکشده و تمایزیافتگی خود با سطوح پایینتر استرس والدگری مرتبط است.
نتیجهگیری: این پژوهش نشان میدهد که حمایت اجتماعی ادراکشده و تمایزیافتگی خود، پیشبینیکنندههای معنادار استرس والدگری در خانوادههای دارای کودکان با ناتوانیهای رشدی هستند. این یافتهها بر لزوم طراحی مداخلات روانشناختی و حمایتی تأکید دارد که با تقویت این عوامل، به کاهش استرس و ارتقاء بهزیستی والدین در این جمعیت کمک کند.
هدف: پژوهش حاضر باهدف پیش بینی استرس والدگری بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده و تمایز یافتگی خود در خانواده دارای کودکان با ناتوانی رشدی انجام شد.
روش: پژوهش حاضر با توجه به هدف و از لحاظ روش یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل، 450 مادر دارای کودکان اتیسم در حال تحصیل در مدارس اتیسم شهر تهران بود. در این پژوهش 250 مادر دارای کودک اتیسم به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و بااستفاده از پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده چندبعدی (زیمت و همکاران، 1988)،پرسشنامه تمایز یافتگی خود (اسکورن و فرایدلندر، 1998) و شاخص استرس والدگری (اّبیدین، 1995) مورد ارزیابی قرارگرفتند. دادهها از طریق روشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه با استفاده از نرمافزار spss24 تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که مدل رگرسیون از لحاظ آماری معنادار بوده (001/0>P، 162/74=(247،2)F) و 37.5% از واریانس استرس والدگری توسط این دو متغیر تبیین میشود (375/0= R²). بررسی ضرایب رگرسیون نشان داد که هر دو متغیر حمایت اجتماعی ادراکشده (001/0>P، 225/0-= β) و تمایزیافتگی خود (001/0>P، 144/0= β) به طور معناداری استرس والدگری را پیشبینی میکنند. همچنین، قدرت پیشبینیکنندگی حمایت اجتماعی ادراکشده نسبت به تمایزیافتگی خود بیشتر بود، به این معنا که سطوح بالاتر حمایت اجتماعی ادراکشده و تمایزیافتگی خود با سطوح پایینتر استرس والدگری مرتبط است.
نتیجهگیری: این پژوهش نشان میدهد که حمایت اجتماعی ادراکشده و تمایزیافتگی خود، پیشبینیکنندههای معنادار استرس والدگری در خانوادههای دارای کودکان با ناتوانیهای رشدی هستند. این یافتهها بر لزوم طراحی مداخلات روانشناختی و حمایتی تأکید دارد که با تقویت این عوامل، به کاهش استرس و ارتقاء بهزیستی والدین در این جمعیت کمک کند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)