آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
پاییز 1405(آبان)،
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه روان‌شناسی، واحد تربت‌جام، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت‌جام، ایران. ، mohammad.rajabi@iau.ac.ir
چکیده: (49 مشاهده)
زمینه: آرتریت روماتوئید به‌عنوان یک بیماری مزمن و ناتوان‌کننده، علاوه بر مشکلات جسمانی، از طریق اختلال در تنظیم‌شناختی هیجان و افزایش بکارگیری راهبردهای ناسازگارانه می‌تواند زمینه‌ساز بروز اختلالات روانشناختی مانند اضطراب، افسردگی و کاهش کیفیت زندگی در بیماران شود؛ ازاین‌رو، بررسی مداخلات موثر در بهبود تنظیم هیجان این بیماران حائز اهمیت است.
هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی طرحوارهدرمانی و درمان ذهن‌آگاهی بر راهبردهای ناسازگارانه تنظیم‌شناختی هیجان در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید انجام شد.
روش: روش این پژوهش، نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل مراجعین مبتلا به آرتریت روماتوئید کلینیک روماتولوژی بیمارستان رازی شهر رشت در سال 1403 بود. در مجموع، ۴۵ شرکت‌کننده واجد شرایط به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه طرحوارهدرمانی، درمان ذهن‌آگاهی و گروه گواه گمارده شدند. مداخله طرحوارهدرمانی فارل و شاو (2012) در ۱۰ جلسه گروهی و درمان ذهن‌آگاهی سگال و همکاران (2012) در ۸ جلسه گروهی اجرا شد؛ در حالی‌که گروه گواه در فهرست انتظار باقی ماند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه تنظیم‌شناختی هیجان گارنفسکی (2001) گردآوری و از طریق تحلیل واریانس مختلط مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند.
یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو مداخله، در مقایسه با گروه گواه، به‌طور معنادار و پایدار موجب کاهش راهبردهای ناسازگارانه تنظیم‌شناختی هیجان شدند و این آثار در مرحله پیگیری نیز پایدار باقی ماندند (01/0 p<). افزون بر این، تفاوت معناداری میان میزان اثربخشی دو مداخله در مراحل پس‌آزمون و پیگیری مشاهده نشد (05/0 p>).
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش، طرحوارهدرمانی و درمان ذهن‌آگاهی را می‌توان به‌عنوان مداخلات روانشناختی مکمل و موثر برای بهبود مدیریت هیجانی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید در نظر گرفت.
هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی طرحوارهدرمانی و درمان ذهن‌آگاهی بر راهبردهای ناسازگارانه تنظیم‌شناختی هیجان در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید انجام شد.
روش: روش این پژوهش، نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل مراجعین مبتلا به آرتریت روماتوئید کلینیک روماتولوژی بیمارستان رازی شهر رشت در سال 1403 بود. در مجموع، ۴۵ شرکت‌کننده واجد شرایط به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه طرحوارهدرمانی، درمان ذهن‌آگاهی و گروه گواه گمارده شدند. مداخله طرحوارهدرمانی فارل و شاو (2012) در ۱۰ جلسه گروهی و درمان ذهن‌آگاهی سگال و همکاران (2012) در ۸ جلسه گروهی اجرا شد؛ در حالی‌که گروه گواه در فهرست انتظار باقی ماند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه تنظیم‌شناختی هیجان گارنفسکی (2001) گردآوری و از طریق تحلیل واریانس مختلط مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند.
یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو مداخله، در مقایسه با گروه گواه، به‌طور معنادار و پایدار موجب کاهش راهبردهای ناسازگارانه تنظیم‌شناختی هیجان شدند و این آثار در مرحله پیگیری نیز پایدار باقی ماندند (01/0 p<). افزون بر این، تفاوت معناداری میان میزان اثربخشی دو مداخله در مراحل پس‌آزمون و پیگیری مشاهده نشد (05/0 p>).
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش، طرحوارهدرمانی و درمان ذهن‌آگاهی را می‌توان به‌عنوان مداخلات روانشناختی مکمل و موثر برای بهبود مدیریت هیجانی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید در نظر گرفت.
شماره‌ی مقاله: 15
واژه‌های کلیدی: آرتریت روماتوئید، تنظیم‌شناختی هیجان، طرحوارهدرمانی، ذهن‌آگاهی، مداخله روانشناختی.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)