پیام خود را بنویسید
دوره 16، شماره 63 - ( 9-1396 )                   جلد 16 شماره 63 صفحات 337-323 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shokoohi-Yekta M, Akbari Zardkhaneh S, Sohrabpour G. (2017). Enhancement of hardiness and psychological well-being in a sample of bus drivers: a primary efficacy study. Journal of Psychological Science. 16(63), 323-337.
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-137-fa.html
شکوهی یکتا محسن، اکبری زردخانه سعید، سهرابپور غلامرضا. ارتقاء ایستادگی و رواندرستی رانندگان اتوبوس: مطالعه اثربخشی مقدماتی مجله علوم روانشناختی 1396; 16 (63) :337-323

URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-137-fa.html


دانشگاه تهران ، myekta@ut.ac.ir
چکیده:   (2247 مشاهده)
ایستادگی با سلامت روانی و رواندرستی رابطۀ مستقیم دارد و به‌عنوان یک منبع مقاومت درونی، تأثیرات منفی تنیدگی را کم می کند و از بروز اختلال های جسمانی و روانی پیش گیری به‌عمل می آورد. رواندرستی با سلامت بهتر، افزایش رضایت شغلی و کاهش غیبت از کار به‌طور مستقیم رابطه دارد. هدف از پژوهش حاضر، ارتقاء ایستادگی و رواندرستی در رانندگان اتوبوس شرکت واحد اتوبوسرانی شهر تهران بود. روش پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس‌آزمون تک‌گروهی بود. به‌منظور انجام پژوهش، تعداد 204 نفر از رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی شهر تهران که برای شرکت در یک دورۀ آموزشی مداخلات روانی- اجتماعی رانندگان توسط این شرکت معرفی شده ­بودند، ابتدا به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و سپس به‌صورت تصادفی در ده گروه تقسیم شدند و آموزش ‌های مدیریت خشم، رانندگی انتقام ‌جویانه، ارتباط مؤثر و مدیریت تنیدگی را دریافت کردند. ابزار  به‌کار برده شده شامل سیاهه سلامت روان MHI-28 و مقیاس ایستادگی بود. برای جمع آوری داده ها از شرکت ‌کنندگان خواسته شد در دو مرحله پیش و پس‌آزمون به ابزارهای پژوهش پاسخ دهند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری با طرح اندازه گیری‌های مکرر و آزمون t همبسته تحلیل شدند. نتایج حاصل از داده های مقیاس سلامت روان (با دو خرده­مقیاس) نشان داد، میانگین های دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون تفاوت معناداری دارند (6/22 =, F 0/003 < p). این یافته حاکی از اثربخش بودن دورۀ آموزشی مداخلات روانی- اجتماعی رانندگان دارد که میزان اثربخشی این دوره بر مولفۀ درماندگی روانشناختی بیشتر از مؤلفه رواندرستی بوده است. به‌عبارتی دیگر، دوره آموزشی مذکور توانسته است بیشتر موجب کاهش درماندگی روانشناختی شود تا این که بتواند موجب ارتقاء رواندرستی گردد. دیگر یافته حاصل از آزمون t مربوط به سیاهه ایستادگی، نشان داد میانگین مراحل پیش آزمون و پس‌آزمون تفاوت معناداری از هم ندارند (1/48- = , t 0/005 < p). به‌عبارتی دیگر، دورۀ آموزشی مداخلات روانی- اجتماعی رانندگان نتوانسته است بر ارتقاء مؤلفه ایستادگی تأثیر داشته باشد.
متن کامل [PDF 323 kb]   (1311 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1398/4/15 | پذیرش: 1398/4/15 | انتشار: 1398/4/15

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وبگاه متعلق به مجله علوم روانشناختی است.

طراحی و برنامه‌نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2023 CC BY-NC-ND 4.0 | Journal of psychologicalscience

Designed & Developed by : Yektaweb

Creative Commons License
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)