آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
دوره 24، شماره 156 - ( زمستان 1404(اسفند)، 1404 )
جلد 24 شماره 156 صفحات 14-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
taheri M, vahedi S, neemati S, beyrami M. (2025). Efficacy of a Comprehensive Positive-Oriented Intervention Program for Bullying Prevention on Emotional-Social Self-Efficacy in Elementary School Children. Journal of Psychological Science. 24(156), 1-14. doi:10.61186/jps.24.156.1
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-2847-fa.html
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-2847-fa.html
طاهری مریم، واحدی شهرام، نعمتی شهروز، بیرامی منصور.(1404). اثربخشی برنامه مداخله جامع مثبت محور پیشگیری از قلدری بر خودکارآمدی هیجانی-اجتماعی در کودکان دبستانی مجله علوم روانشناختی 24 (156) :14-1 10.61186/jps.24.156.1
اثربخشی برنامه مداخله جامع مثبت محور پیشگیری از قلدری بر خودکارآمدی هیجانی-اجتماعی در کودکان دبستانی
گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. ، vahedi117@yahoo.com
چکیده: (871 مشاهده)
زمینه: قلدری در کودکان دبستانی یکی از چالشهای مهم جامعه است که میتواند بر خودکارآمدی هیجانی-اجتماعی آنها تأثیر منفی بگذارد. پژوهشهای قبلی نشان دادهاند که رابطه معناداری بین قلدری و کاهش خودکارآمدی هیجانی-اجتماعی کودکان وجود دارد. اما شواهد محدودی درباره اثرپذیری برنامههای مداخلهای مثبت محور در بهبود این متغیر وجود دارد.
هدف: تعیین اثربخشی برنامه مداخله جامع مثبت محور پیشگیری از قلدری بر خودکارآمدی هیجانی-اجتماعی در کودکان دبستانی
روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان ابتدایی دختر مشغول به تحصیل در شهر گرگان در سال تحصیلی 1403-1402 بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 40 نفر باتوجه به ملاکهای ورود انتخاب شدند و به پرسشنامه خودکارآمدی هیجانی- اجتماعی (موریس، 2002) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره در نرم افزار SPSS نسخه 25 مورد تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: یافتههای مطالعه نشان داد که برنامه مداخله جامع مثبت محور به طور معناداری بر خودکارآمدی هیجانی-اجتماعی کودکان دبستانی تحت تأثیر قلدری تأثیرگذار بود (05/0>P). نتایج تحلیل آماری حاکی از این بود که شرکت در این برنامه منجر به افزایش سطح خودکارآمدی هیجانی و خودکارآمدی اجتماعی کودکان شد (05/0>P).
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد که برنامه مداخله جامع مثبت محور میتواند بهعنوان یک استراتژی مؤثر برای پیشگیری از تأثیرات منفی قلدری و تقویت خودکارآمدی هیجانی-اجتماعی کودکان دبستانی بهکار رود. این یافتهها پیشنهاد میکند که مدارس و سازمانهای مربوط به کودکان باید برنامههای مشابه را در قالب فعالیتهای پیشگیرانه و آموزشی به کار گیرند. علاوه بر این، معلمان و والدین میتوانند از رویکردهای مثبت محور برای ترویج سلامت روانی و حمایت از رشد اجتماعی-هیجانی کودکان استفاده کنند. با اجرای این نوع مداخلات، میتوان محیطهای آموزشی امنتر و پشتیبانتری را برای کودکان ایجاد کرد.
هدف: تعیین اثربخشی برنامه مداخله جامع مثبت محور پیشگیری از قلدری بر خودکارآمدی هیجانی-اجتماعی در کودکان دبستانی
روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان ابتدایی دختر مشغول به تحصیل در شهر گرگان در سال تحصیلی 1403-1402 بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 40 نفر باتوجه به ملاکهای ورود انتخاب شدند و به پرسشنامه خودکارآمدی هیجانی- اجتماعی (موریس، 2002) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره در نرم افزار SPSS نسخه 25 مورد تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: یافتههای مطالعه نشان داد که برنامه مداخله جامع مثبت محور به طور معناداری بر خودکارآمدی هیجانی-اجتماعی کودکان دبستانی تحت تأثیر قلدری تأثیرگذار بود (05/0>P). نتایج تحلیل آماری حاکی از این بود که شرکت در این برنامه منجر به افزایش سطح خودکارآمدی هیجانی و خودکارآمدی اجتماعی کودکان شد (05/0>P).
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد که برنامه مداخله جامع مثبت محور میتواند بهعنوان یک استراتژی مؤثر برای پیشگیری از تأثیرات منفی قلدری و تقویت خودکارآمدی هیجانی-اجتماعی کودکان دبستانی بهکار رود. این یافتهها پیشنهاد میکند که مدارس و سازمانهای مربوط به کودکان باید برنامههای مشابه را در قالب فعالیتهای پیشگیرانه و آموزشی به کار گیرند. علاوه بر این، معلمان و والدین میتوانند از رویکردهای مثبت محور برای ترویج سلامت روانی و حمایت از رشد اجتماعی-هیجانی کودکان استفاده کنند. با اجرای این نوع مداخلات، میتوان محیطهای آموزشی امنتر و پشتیبانتری را برای کودکان ایجاد کرد.
فهرست منابع
1. طهماسیان، کارینه و اناری، آسیه (1388). رابطه بین ابعاد خودکارآمدی و افسردگی در نوجوانان. روانشناسی کاربردی، 3(1)، 1-25.https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.20084331.1388.3.1.2.3
2. Bjork, J. M., Sawyers, C. K., Straub, L. K., Garavito, D. M. N., & Westbrook, A. (2022). Cognitive effort avoidance in veterans with suicide attempt histories. Acta psychologica, 231, 103788. https://doi.org/10.1016/j.actpsy.2022.103788
3. Christ-Crain, M., Winzeler, B., & Refardt, J. (2021). Diagnosis and management of diabetes insipidus for the internist: an update. Journal of internal medicine, 290(1), 73–87. https://doi.org/10.1111/joim.13261
4. Clotman, K., & Twickler, M. B. (2020). Diabetes or endocrinopathy admitted in the COVID-19 ward. European journal of clinical investigation, 50(7), e13262. https://doi.org/10.1111/eci.13262
5. Craig, C., Hiskey, S., & Spector, A. (2020). Compassion focused therapy: A systematic review of its effectiveness and acceptability in clinical populations. Expert Review of Neurotherapeutics, 20(4), 385–400. https://doi.org/10.1080/14737175.2020.1746184
6. Crotty, J. E., Martin-Herz, S. P., & Scharf, R. J. (2023). Cognitive Development. Pediatrics in review, 44(2), 58–67. https://doi.org/10.1542/pir.2021-005069
7. Fisher, L., Hessler, D. M., Polonsky, W. H., & Mullan, J. (2020). When is diabetes distress clinically meaningful? Establishing cut points for the Diabetes Distress Scale. Diabetes Care, 43(2), 259–264. https://doi.org/10.2337/dc19-1554
8. Gilbert, P. (2020). Compassion focused therapy: Distinctive features. Routledge.
9. Hermanns, N., Schmitt, A., Gahr, A., Herder, C., Nowotny, B., Roden, M., & Ohmann, C. (2020). The effect of a diabetes-specific cognitive behavioral treatment program (DIAMOS) for patients with diabetes and subclinical depression: Results of a randomized controlled trial. Diabetes Care, 43(3), 623–630. https://doi.org/10.2337/dc19-1286
10. Holt, R. I. G., de Groot, M., & Golden, S. H. (2021). Diabetes and depression. Current Diabetes Reports, 21(3), 1–10. https://doi.org/10.1007/s11892-021-01383-7
11. Kovács, L. N., Takacs, Z. K., Tóth, Z., Simon, E., Schmelowszky, Á., & Kökönyei, G. (2020). Rumination in major depressive and bipolar disorder - a meta-analysis. Journal of affective disorders, 276, 1131–1141. https://doi.org/10.1016/j.jad.2020.07.131
12. Krivanek, T. J., Gale, S. A., McFeeley, B. M., Nicastri, C. M., & Daffner, K. R. (2021). Promoting Successful Cognitive Aging: A Ten-Year Update. Journal of Alzheimer's disease: JAD, 81(3), 871–920. https://doi.org/10.3233/JAD-201462
13. Leaviss, J., & Uttley L. (2015). Psychotherapeutic benefits of compassion-focused therapy: an early systematic review. Psychological medicine, 45(5), 927–945. https://doi.org/10.1017/S0033291714002141
14. Matsuura, A., Sai, N., Yamaoka, A., Karita, T., & Mori, F. (2022). Obstacle avoidance movement-related motor cortical activity with cognitive task. Experimental brain research, 240(2), 421–428. https://doi.org/10.1007/s00221-021-06268-5
15. Merians, A. N., Spiller, T., Harpaz-Rotem, I., Krystal, J. H., & Pietrzak, R. H. (2023). Post-traumatic Stress Disorder. The Medical clinics of North America, 107(1), 85–99. https://doi.org/10.1016/j.mcna.2022.04.003
16. Refardt J. (2020). Diagnosis and differential diagnosis of diabetes insipidus: Update. Best practice & research. Clinical endocrinology & metabolism, 34(5), 101398. https://doi.org/10.1016/j.beem.2020.101398
17. Refardt, J., Winzeler, B., & Christ-Crain, M. (2020). Diabetes Insipidus: An Update. Endocrinology and metabolism clinics of North America, 49(3), 517–531. https://doi.org/10.1016/j.ecl.2020.05.012
18. Snoek, F. J., Bremmer, M. A., & Hermanns, N. (2020). Constructs of depression and distress in diabetes: Time for an appraisal. The Lancet Diabetes & Endocrinology, 8(4), 320–329. https://doi.org/10.1016/S2213-8587(19)30415-1
19. Steindl, S. R., Buchanan, K., Goss, K., & Allan, S. (2021). Compassion focused therapy for eating disorders: A qualitative review and recommendations for further applications. Clinical Psychology & Psychotherapy, 28(2), 406–421. https://doi.org/10.1002/cpp.2517
20. Stelmach-Lask, L., Glebov-Russinov, I., & Henik, A. (2024). What is high rumination?. Acta psychologica, 248, 104331. https://doi.org/10.1016/j.actpsy.2024.104331
21. Stelmach-Lask, L., Glebov-Russinov, I., & Henik, A. (2024). What is high rumination?. Acta psychologica, 248, 104331. https://doi.org/10.1016/j.actpsy.2024.104331
22. Tahmasian, K. & Anari, A. (2009). The relationship between dimensions of self-efficacy and depression in adolescents. Applied Psychology, 3(1), 1-25. (In Persian) https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.20084331.1388.3.1.2.3
23. Tomkins, M., Lawless, S., Martin-Grace, J., Sherlock, M., & Thompson, C. J. (2022). Diagnosis and Management of Central Diabetes Insipidus in Adults. The Journal of clinical endocrinology and metabolism, 107(10), 2701–2715. https://doi.org/10.1210/clinem/dgac381
24. van der Velden, A. M., Scholl, J., Elmholdt, E. M., Fjorback, L. O., Harmer, C. J., Lazar, S. W., O'Toole, M. S., Smallwood, J., Roepstorff, A., & Kuyken, W. (2023). Mindfulness Training Changes Brain Dynamics during Depressive Rumination: A Randomized Controlled Trial. Biological psychiatry, 93(3), 233–242. https://doi.org/10.1016/j.biopsych.2022.06.038
25. van der Velden, A. M., Scholl, J., Elmholdt, E. M., Fjorback, L. O., Harmer, C. J., Lazar, S. W., O'Toole, M. S., Smallwood, J., Roepstorff, A., & Kuyken, W. (2023). Mindfulness Training Changes Brain Dynamics during Depressive Rumination: A Randomized Controlled Trial. Biological psychiatry, 93(3), 233–242. https://doi.org/10.1016/j.biopsych.2022.06.038
26. Vaz de Castro, P. A. S., Bitencourt, L., de Oliveira Campos, J. L., Fischer, B. L., Soares de Brito, S. B. C., Soares, B. S., Drummond, J. B., & Simões E Silva, A. C. (2022). Nephrogenic diabetes insipidus: a comprehensive overview. Journal of pediatric endocrinology & metabolism: JPEM, 35(4), 421–434. https://doi.org/10.1515/jpem-2021-0566
27. Zhou, H. X., Chen, X., Shen, Y. Q., Li, L., Chen, N. X., Zhu, Z. C., Castellanos, F. X., & Yan, C. G. (2020). Rumination and the default mode network: Meta-analysis of brain imaging studies and implications for depression. NeuroImage, 206, 116287. https://doi.org/10.1016/j.neuroimage.2019.116287
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)