پیام خود را بنویسید
دوره 19، شماره 95 - ( زمستان 1399(بهمن) 1399 )                   جلد 19 شماره 95 صفحات 1519-1532 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

tajdin A, AleYasin A, heydari H, davodi H. Comparison of the effectiveness of compassion-focused therapy and reality therapy on alexithymia among male prisoner clients. علوم روانشناختی. 2021; 19 (95) :1519-1532
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-835-fa.html
تاجدین احمدعلی، ال یاسین علی، حیدری حسن، داودی حسین. مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و واقعیت درمانی بر ناگویی هیجانی در مددجویان مرد زندانی. فصلنامه علمی پژوهشی علوم روانشناختی. 1399; 19 (95) :1519-1532

URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-835-fa.html


استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، واحدآشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران
چکیده:   (757 مشاهده)
زمینه: مطالعات مختلفی اثربخشی درمان متمرکز برشفقت و واقعیت درمانی را در بهبود شاخص­ های سلامت­ روان مراجعان با مشکلات گوناگون تأیید نموده ­اند، اما مطالعه­ ای که به مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و واقعیت درمانی بر ناگویی هیجانی مددجویان مرد زندانی پرداخته باشد، مغفول مانده است. هدف: این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و واقعیت درمانی بر ناگویی هیجانی در مددجویان مرد زندانی انجام شد. روش: این پژوهش از نوع شبه آزمایشی و با بهره ­گیری از طرح پیش ­آزمون – پس ­آزمون با گروه گواه بود. جامعه پژوهش حاضر را تمامی مددجویان مرد زندان شهرستان الیگودرز در سال 1398 تشکیل دادند که تعداد آنها 209 نفر بود. نمونه 45 نفر از زندانیان بودند که به شیوه هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در سه گروه شامل دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (بگبی، پارکر و تایلر، 1994) بود. گروه آزمایشی اول، درمان متمرکز برشفقت (گیلبرت، 2010؛ 2014) و گروه آزمایشی دوم، واقعیت درمانی (ووبلدینگ، 2013) را در 8 جلسه 90 دقیقه ­ای دریافت کردند. آزمودنی­ های گروه گواه تا پایان فرآیند پژوهش مداخله ­ای دریافت ننمودند. برای تحلیل داده­ ها از تحلیل کوواریانس تک متغیری و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده گردید. یافته­ ها: نتایج حاکی از آن بود که هر دو مداخله درمانی در بهبود ناگویی هیجانی در گروه­ های آزمایش مؤثر واقع شدند (0/01 >p). همچنین بین اثربخشی درمان متمرکز برشفقت و واقعیت درمانی تفاوت معنی‌داری وجود نداشت و هر دو مداخله اثربخشی یکسانی داشتند (0/05 <p). نتیجه ­گیری: نتایج این پژوهش، حمایت تجربی مناسبی را برای درمان متمرکز برشفقت و واقعیت درمانی فراهم می­ آورد. پیشنهاد می­ گردد روانشناسان و مشاوران شاغل در زندان­ ها، از این دو رویکرد در جهت ارتقاء سلامت­ روان زندانیان استفاده نمایند.
متن کامل [PDF 727 kb]   (473 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/4/3 | پذیرش: 1399/11/10 | انتشار: 1399/9/5

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم روانشناختی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of psychologicalscience

Designed & Developed by : Yektaweb