استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران( نویسنده مسئول)m.fatehizade@edu.ui.ac.ir ، m.fatehizade@edu.ui.ac.ir
چکیده: (1578 مشاهده)
زمینه: ضعف در خودکارآمدی اجتماعی و یا مشکل در برقراری روابط اجتماعی، دانشآموزان تیزهوش را در معرض خطر آسیبهای روانی و عدم رشد عاطفی - اجتماعی قرار میدهد. پژوهشهای متعدد به مقایسه میزان خودکارآمدی دانشآموزان تیزهوش و عادی پرداختهاند، اما پژوهشی که به ارتقاء خودکارآمدی اجتماعی دانشآموزان تیزهوش کمک کند مغفول مانده است.
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله انگیزشی مبتنی بر تغییر ذهنیت دوئیک بر خودکارآمدی اجتماعی دانشآموزان تیزهوش انجام شد.
روش: این پژوهش از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروهگواه بود. جامعهآماری شامل دانشآموزان دختر مدارس استعدادهای درخشان شهراصفهان در سال تحصیلی 98-99 بود که تعداد 30 نفر از آنان با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جایابی شدند. گروه آزمایش، 8 جلسه 50 دقیقهای مداخله تغییر ذهنیت دوئیک را بهصورت گروهی دریافت کردند. ابزار پژوهش پرسشنامه خودکارآمدی اجتماعی کنلی (1989) بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری و نرم افزار SPSS نسخه 23 صورت گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد مداخلهانگیزشی مبتنی بر تغییر ذهنیت دوئیک بر افزایش خودکارآمدی اجتماعی دانشآموزان تیزهوش در مؤلفههای قاطعیت اجتماعی، عملکرد در موقعیتهای اجتماعی، شرکت در گروههای اجتماعی، جنبههای دوستی - صمیمیت و کمککردن -کمکگرفتن، تأثیر معناداری دارد (0/05 ≥P).
نتیجهگیری: بر اساس یافتهها، مداخلهانگیزشی مبتنی بر تغییر ذهنیت دوئیک، نتایج معتبری بر ارتقاء خودکارآمدی اجتماعی دانشآموزان تیزهوش ارائه میدهد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1399/6/26 | پذیرش: 1400/9/10 | انتشار: 1400/9/26
بازنشر اطلاعات |
![](https://licensebuttons.net/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png) |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |