آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
تابستان 1405(شهریور)،
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. ، madahi@shahed.ac.ir
چکیده: (24 مشاهده)
زمینه: ازدواج ناپایدار نه تنها بر زوجین بلکه بر فرزندان و جامعه نیز تأثیرات منفی خود را میگذارد پژوهشها نشان میدهد، افراد با میزان سرمایه روانشناختی متفاوت میتوانند نگرش متفاوتی نیز نسبت به ازدواج داشته باشند و این میتواند بر پایداری زناشویی آنها تأثیر گذارد، با این وجود پژوهشهای کافی در این زمینه صورت نگرفته است، لذا با توجه به اهمیت مقوله خانواده و ازدواج ارائه الگویی جهت پیشبینی پایداری ازدواج و بررسی عوامل اثرگذار بر آن راهگشا خواهد بود.
هدف: هدف از انجام این پژوهش الگوی ساختاری سرمایههای روانشناختی با ناپایداری ازدواج در زنان متأهل: نقش میانجی انعطافپذیری شناختی بود.
روش: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی که به روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان متأهل کارمند دانشگاههای شهر تهران در سال 1403 تشکیل دادند. نمونه پژوهش 300 نفر از زنان متأهل کارمند دانشگاه های شهر تهران بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از مقیاس ناپایداری ازدواج (ادوارز و همکاران، 1987)، مقیاس سرمایههای روانشناختی (لوتانز، 2007) و مقیاس انعطافپذیری شناختی (دنیس و وندروال،2010) استفاده شد. دادههای جمعآوری شده با استفاده از نرمافزار SPSS.28 و AMOS.26 با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین سرمایه روانشناختی و انعطافپذیری شناختی با ناپیداری ازدواج رابطه منفی و معنیداری وجود دارد (05/0>P). نتایج حاصل از مدلیابی معادلات ساختاری حاکی از برازش مطلوب شاخصهای آماری بود. سرمایههای روانشناختی به صورت مستقیم و غیر مستقیم از طریق انعطافپذیری شناختی بر ناپایداری ازدواج اثر منفی و معنیداری داشت.
نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد سرمایههای روانشناختی بر پایداری ازدواج موثرند و این اثر با نقش میانجی انعطافپذیری شناختی تسهیل میشود، لذا با آموزش سرمایههای روانشناختی و انعطافپذیری شناختی میتوان منابع درون فردی را برای مقابله با چالشهای پیشرو در زنان تعدیل کرد.
هدف: هدف از انجام این پژوهش الگوی ساختاری سرمایههای روانشناختی با ناپایداری ازدواج در زنان متأهل: نقش میانجی انعطافپذیری شناختی بود.
روش: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی که به روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان متأهل کارمند دانشگاههای شهر تهران در سال 1403 تشکیل دادند. نمونه پژوهش 300 نفر از زنان متأهل کارمند دانشگاه های شهر تهران بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از مقیاس ناپایداری ازدواج (ادوارز و همکاران، 1987)، مقیاس سرمایههای روانشناختی (لوتانز، 2007) و مقیاس انعطافپذیری شناختی (دنیس و وندروال،2010) استفاده شد. دادههای جمعآوری شده با استفاده از نرمافزار SPSS.28 و AMOS.26 با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین سرمایه روانشناختی و انعطافپذیری شناختی با ناپیداری ازدواج رابطه منفی و معنیداری وجود دارد (05/0>P). نتایج حاصل از مدلیابی معادلات ساختاری حاکی از برازش مطلوب شاخصهای آماری بود. سرمایههای روانشناختی به صورت مستقیم و غیر مستقیم از طریق انعطافپذیری شناختی بر ناپایداری ازدواج اثر منفی و معنیداری داشت.
نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد سرمایههای روانشناختی بر پایداری ازدواج موثرند و این اثر با نقش میانجی انعطافپذیری شناختی تسهیل میشود، لذا با آموزش سرمایههای روانشناختی و انعطافپذیری شناختی میتوان منابع درون فردی را برای مقابله با چالشهای پیشرو در زنان تعدیل کرد.
شمارهی مقاله: 4
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)