آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
پاییز 1405(مهر)،
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه علوم تربیتی، واحد رفسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، رفسنجان، ایران ، robatyfatmeh@iau.ac.ir
چکیده: (22 مشاهده)
زمینه: رشد اجتماعی و شناختی از مهمترین ابعاد تحول در دوران پیشدبستانی است و نقش کلیدی در سازگاری کودکان با محیط پیرامون دارد. در نبود این مهارتها، کودکان با مشکلات جدی در تعاملات اجتماعی و فرایندهای یادگیری مواجه میشوند. اگرچه مطالعات پیشین نشان دادهاند که رویکردهای آموزشی فعال میتوانند در ارتقای این مهارتها مؤثر باشند، اما هنوز مقایسه مستقیم اثربخشی آموزش پروژهمحور و بازیمحور در این زمینه کمتر بررسی شده است.
هدف: هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی دو رویکرد آموزشی پروژهمحور و بازیمحور بر توسعه مهارتهای اجتماعی و شناختی کودکان پیشدبستانی بود.
روش: این مطالعه با روش نیمهآزمایشی و طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی کودکان پیشدبستانی مدارس غیرانتفاعی پسرانه شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. از میان آنها، ۷۵ کودک بهصورت تصادفی انتخاب و در سه گروه ۲۵ نفره شامل آموزش پروژهمحور، آموزش بازیمحور و گروه گواه گمارده شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه مهارتهای اجتماعی گرشام و الیوت (1990) و پرسشنامه مهارتهای شناختی پیترسون و مکگی (1985) بود. مداخله آموزشی طی ۸ هفته در ۱۶ جلسه (دو جلسه ۲ ساعته در هفته برای هر گروه) اجرا شد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری مانکووا در نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند.
یافته ها: یافتهها نشان داد هر دو رویکرد آموزشی پروژهمحور و بازیمحور بر بهبود مهارتهای اجتماعی و شناختی کودکان اثر مثبت و معناداری داشتند (p < 0.05)، اما آموزش پروژهمحور نسبت به آموزش بازیمحور اثربخشی بیشتری در ارتقای این مهارتها نشان داد. همچنین، گروه گواه در هیچیک از متغیرها تغییر معناداری نداشت (p < 0.05).
نتیجهگیری: نتایج پژوهش تأکید میکند که بهکارگیری رویکردهای فعال آموزشی، بهویژه آموزش پروژهمحور، میتواند در برنامههای پیشدبستانی بهعنوان راهکاری مؤثر برای ارتقای مهارتهای اجتماعی و شناختی مورد استفاده قرار گیرد. این یافتهها اهمیت توجه به طراحی فعالیتهای آموزشی مبتنی بر پروژه را در سیاستهای آموزشی و تربیتی کودکان پیشدبستانی برجسته میسازد.
هدف: هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی دو رویکرد آموزشی پروژهمحور و بازیمحور بر توسعه مهارتهای اجتماعی و شناختی کودکان پیشدبستانی بود.
روش: این مطالعه با روش نیمهآزمایشی و طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی کودکان پیشدبستانی مدارس غیرانتفاعی پسرانه شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. از میان آنها، ۷۵ کودک بهصورت تصادفی انتخاب و در سه گروه ۲۵ نفره شامل آموزش پروژهمحور، آموزش بازیمحور و گروه گواه گمارده شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه مهارتهای اجتماعی گرشام و الیوت (1990) و پرسشنامه مهارتهای شناختی پیترسون و مکگی (1985) بود. مداخله آموزشی طی ۸ هفته در ۱۶ جلسه (دو جلسه ۲ ساعته در هفته برای هر گروه) اجرا شد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری مانکووا در نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند.
یافته ها: یافتهها نشان داد هر دو رویکرد آموزشی پروژهمحور و بازیمحور بر بهبود مهارتهای اجتماعی و شناختی کودکان اثر مثبت و معناداری داشتند (p < 0.05)، اما آموزش پروژهمحور نسبت به آموزش بازیمحور اثربخشی بیشتری در ارتقای این مهارتها نشان داد. همچنین، گروه گواه در هیچیک از متغیرها تغییر معناداری نداشت (p < 0.05).
نتیجهگیری: نتایج پژوهش تأکید میکند که بهکارگیری رویکردهای فعال آموزشی، بهویژه آموزش پروژهمحور، میتواند در برنامههای پیشدبستانی بهعنوان راهکاری مؤثر برای ارتقای مهارتهای اجتماعی و شناختی مورد استفاده قرار گیرد. این یافتهها اهمیت توجه به طراحی فعالیتهای آموزشی مبتنی بر پروژه را در سیاستهای آموزشی و تربیتی کودکان پیشدبستانی برجسته میسازد.
شمارهی مقاله: 11
واژههای کلیدی: آموزش پروژهمحور، آموزش بازیمحور، مهارتهای اجتماعی، مهارتهای شناختی، کودکان پیشدبستانی.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)