آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
پاییز 1405(آبان)،
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشیار گروه خانواده و مشاوره، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران ، dr.nejat54@iau.ac.ir
چکیده: (13 مشاهده)
زمینه و هدف: نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست در مراکز شبه خانواده اغلب با چالشهای متعددی در حوزه هوش هیجانی و شفقت به خود مواجه هستند. علیرغم بهکارگیری مداخلات مختلف، این مشکلات پابرجا بوده و نیاز به برنامههای آموزشی هدفمند را ضروری ساخته است. بنابراین، این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی بسته آموزشی هوش هیجانی مبتنی بر نظریه بار-آن و بهکارگیری روش سایکودرام بر افزایش هوش هیجانی و شفقت به خود نوجوانان دختر تحت سرپرستی سازمان بهزیستی انجام شد.
روش: این مطالعه به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه و پیگیری دو ماهه انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان دختر ۱۳ تا ۱۸ ساله ساکن در ۱۰ مرکز شبه خانواده تحت پوشش بهزیستی مشهد در شش ماهه اول سال ۱۴۰۳ (۲۰۰ نفر) بود. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس، ۳۰ نفر انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن (۱۹۹۷) و مقیاس شفقت به خود نف (۲۰۰۳) بود. گروه آزمایش، بسته آموزشی محققساخته هوش هیجانی را که در ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقهای هفتگی و با تلفیق نظریه بار-آن و روش سایکودرام طراحی شده بود، دریافت کرد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر در نرمافزار SPSS-24 تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که مداخله آموزشی باعث افزایش معنادار هوش هیجانی و شفقت به خود و مؤلفههای آنها در گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه شده است (۰.۰۰۱(p< این اثرات مثبت در مرحله پیگیری دو ماهه نیز پایدار باقی مانده بود.
نتیجهگیری: با توجه به اثربخشی این بسته آموزشی، اجرای آن در مراکز شبه خانواده بهزیستی به عنوان یک برنامه مکمل توانمندساز برای بهبود هوش هیجانی و شفقت به خود نوجوانان ساکن در این مراکز پیشنهاد میشود.
روش: این مطالعه به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه و پیگیری دو ماهه انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان دختر ۱۳ تا ۱۸ ساله ساکن در ۱۰ مرکز شبه خانواده تحت پوشش بهزیستی مشهد در شش ماهه اول سال ۱۴۰۳ (۲۰۰ نفر) بود. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس، ۳۰ نفر انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن (۱۹۹۷) و مقیاس شفقت به خود نف (۲۰۰۳) بود. گروه آزمایش، بسته آموزشی محققساخته هوش هیجانی را که در ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقهای هفتگی و با تلفیق نظریه بار-آن و روش سایکودرام طراحی شده بود، دریافت کرد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر در نرمافزار SPSS-24 تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که مداخله آموزشی باعث افزایش معنادار هوش هیجانی و شفقت به خود و مؤلفههای آنها در گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه شده است (۰.۰۰۱(p< این اثرات مثبت در مرحله پیگیری دو ماهه نیز پایدار باقی مانده بود.
نتیجهگیری: با توجه به اثربخشی این بسته آموزشی، اجرای آن در مراکز شبه خانواده بهزیستی به عنوان یک برنامه مکمل توانمندساز برای بهبود هوش هیجانی و شفقت به خود نوجوانان ساکن در این مراکز پیشنهاد میشود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)