Enter your email address
Submit
Write your message
Volume 24, Issue 152 (10-2025)
Journal of Psychological Science 2025, 24(152): 171-185 |
Back to browse issues page
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Zarinkhah E, Sajjadian I, Nadi M A. (2025). The effectiveness of Borba's moral intelligence training on academic cheating and civic-educational behaviors of adolescent girls. Journal of Psychological Science. 24(152), 171-185. doi:10.61186/jps.24.152.171
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-2617-en.html
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-2617-en.html
Associate Professor, Department of Clinical Psychology, Community Health Research Center, Islamic Azad University, Isfahan (Khorasgan) Branch, Isfahan, Iran , i.sajjadian@khuisf.ac.ir
Abstract: (936 Views)
Background: Today, it is important and necessary to carry out intervention with the aim of increasing moral and civic-educational behaviors and reducing fraudulent academic behaviors.
Aims: The present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of Borba's moral intelligence training on academic cheating and civic-educational behaviors of adolescent girls.
Methods: The research method was a semi-experimental pre-test-post-test type with a control group and a follow-up period. The statistical population consisted of female students of the second year of non-government Rajai schools of Karaj in 2024, 30 people were selected by purposive sampling and placed in two experimental and control groups, 15 people in each group. The experimental group received Borba's moral intelligence training for 11 sessions (90 minutes each session) and the control group did not receive any intervention. Farnese et al.'s academic cheating questionnaires (2011) and GolParvar's civic-educational behaviors (2019) were the tools of this research. Data were analyzed by repeated measures analysis of variance and Bonferroni's post hoc test in SPSS-26.
Results: The findings showed that the moral intelligence training of Borba was effective on academic cheating (F= 31.01) and civic-educational behaviors (F= 11.86) of adolescent girls (P< 0.05). The effectiveness of Borba's moral intelligence training on academic cheating and civic-educational behaviors of teenage girls continued in the follow-up period.
Conclusion: According to the findings of the research, it is suggested to use education based on moral intelligence by school counselors in order to reduce deceptive behaviors and improve and expand ethical behaviors in schools.
Aims: The present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of Borba's moral intelligence training on academic cheating and civic-educational behaviors of adolescent girls.
Methods: The research method was a semi-experimental pre-test-post-test type with a control group and a follow-up period. The statistical population consisted of female students of the second year of non-government Rajai schools of Karaj in 2024, 30 people were selected by purposive sampling and placed in two experimental and control groups, 15 people in each group. The experimental group received Borba's moral intelligence training for 11 sessions (90 minutes each session) and the control group did not receive any intervention. Farnese et al.'s academic cheating questionnaires (2011) and GolParvar's civic-educational behaviors (2019) were the tools of this research. Data were analyzed by repeated measures analysis of variance and Bonferroni's post hoc test in SPSS-26.
Results: The findings showed that the moral intelligence training of Borba was effective on academic cheating (F= 31.01) and civic-educational behaviors (F= 11.86) of adolescent girls (P< 0.05). The effectiveness of Borba's moral intelligence training on academic cheating and civic-educational behaviors of teenage girls continued in the follow-up period.
Conclusion: According to the findings of the research, it is suggested to use education based on moral intelligence by school counselors in order to reduce deceptive behaviors and improve and expand ethical behaviors in schools.
Type of Study: Research |
Subject:
Special
Received: 2024/09/18 | Accepted: 2024/11/20 | Published: 2025/11/6
Received: 2024/09/18 | Accepted: 2024/11/20 | Published: 2025/11/6
References
1. آزادی ده بیدی، فاطمه؛ خرمائی، فرهاد. (1401). تبیین رفتارهای اخلاقی تحصیلی: نقش صفات منشی و جو اخلاقی مدرسه. پژوهش های تربیتی، ۱۱(۴۵)، ۱۸۳-۲۰۲. http://erj.khu.ac.ir/article-1-1047-fa.html
2. اصلاحی، محمد؛ اصلاحی، رضا؛ سیدعباس زاده، میرمحمد. (1402). پیش بینی تقلب تحصیلی آنلاین دانشجویان تحصیلات تکمیلی و نقش و تاثیر خودشیفتگی بر آن. مجله توسعه آموزش جندی شاپور اهواز، 14(3)، 236-251. https://doi.org/10.22118/edc.2022.345478.2099
3. افرازنده، سیده سارا؛ بخشی زاده، فاطمه؛ مداح، رقیه؛ خسروی، مهناز؛ یزدان پرست، الناز. (1401). ارتباطسنجی محیط یادگیری با رفتارهای مدنی– تحصیلی از دیدگاه دانشجویان. پژوهش در آموزش علوم پزشکی، ۱۴(۱)، ۱-۱۲. http://dx.doi.org/10.52547/rme.14.1.1
4. بهلولی چیچکلوی حاجی آقا، فرحناز؛ محمود فخه، هیمن. (1400). اثربخشی آموزش هوش اخلاقی بر بهزیستی روانشناختی و اخلاق تحصیلی دانش آموزان دختر در دوره همه گیری کرونا. پژوهش در نظامهای آموزشی، 15(55)، 203-216. https://dorl.net/dor/20.1001.1.23831324.1400.15.55.18.6
5. تقوی، پگاه؛ محمدپناه اردکان، عذرا؛ چوبفروش زاده، آزاده. (1401). آموزش هوش اخلاقی و تاثیر آن بر رفتار نوعدوستی و پرخاشگری کودکان زیر ۷ سال. مجله پرستاری کودکان، ۸(۴)، ۴۰-۴۹. http://dx.doi.org/https://doi.org/10.22034/JPEN.8.4.40
6. حیات بخش، سحر؛ انتصار فومنی، غلامحسین؛ حجازی، مسعود. (1399). اثربخشی آموزش هوش اخلاقی بر اخلاق تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر پایه دهم مدارس دولتی. فصلنامه روان شناسی تربیتی، 16(56)، 131-156. https://doi.org/10.22054/jep.2020.44113.2718
7. خدایی، علی؛ سید احمدی، سید میثم؛ غریبی، حسن. (1401). مدل روابط علّی بین جهتگیریهای هدفی و فریبکاری تحصیلی در دانشجویان دختر و پسر. فصلنامه علمی پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی، 9(4)، 47-60. https://doi.org/10.30473/etl.2022.61330.3645
8. سبزیان، سعیده؛ گراوند، هوشنگ؛ سلیمانی خشاب، عباسعلی. (1402). الگوی معادلات ساختاری رفتارهای مدنی تحصیلی بر اساس انسجام و جو عاطفی خانواده با میانجیگری اخلاق تحصیلی. فصلنامه فرهنگی- تربیتی زنان و خانواده، 18(63)، 241-264. https://dorl.net/dor/20.1001.1.26454955.1402.18.63.9.5
9. سبریان، سعیده؛ گراوند، هوشنگ. (1402). نقش واسطهای اخلاق تحصیلی در رابطهی بین ادراکات محیط کلاسی و عدالت آموزشی با رفتارهای مدنی تحصیلی. روان شناسی مدرسه و آموزشگاه، 12(4)، 78-92. https://doi.org/10.22098/jsp.2024.11165.5340
10. سبزیان، سعیده؛ گراوند، هوشنگ. (1401). مدل علّی عملکردن به باورهای دینی با رفتارهای مدنی- تحصیلی: نقش میانجیگری اخلاق تحصیلی. علوم تربیتی از دیدگاه اسلام، 10(19)، 49-70. https://doi.org/10.30497/esi.2023.243478.1573
11. شکری، امید؛ عباس زاده، سمانه. (1398). تحلیل روانسنجی نسخه فارسی مقیاس فریبکاری تحصیلی در دانشجویان. فصلنامه روانسنجی، 8(30)، 61-76. https://sanad.iau.ir/fa/Journal/jpsy/Article/1112047
12. عبداللهی، عثمان؛ میرزایی، زهرا. (1401). بررسی خودکارآمدی تحصیلی و درگیری تحصیلی در پیشبینی فریبکاری تحصیلی در دانشآموزان دختر دوره متوسطه. پیشرفت های نوین در علوم رفتاری، ۷(۵۵)، ۵۲۱-۵۱۰. http://ijndibs.com/article-1-757-fa.html
13. غفاری، مظفر؛ اسمعلی، احمد؛ عبدالمنافی، وحید؛ علی قلی پور، مهتاب. (1402). طراحی مدل ساختاری فریبکاری تحصیلی دانشجویان علوم پزشکی، بر اساس فراشناخت اخلاقی، هویت اخلاقی و خودکارآمدی اخلاقی. اخلاق و تاریخ پزشکی ایران، ۱۶(۱)، ۷۷-۹۳. http://dx.doi.org/10.18502/ijme.v16i7.15943
14. قدم پور، عزت اله؛ حیدریانی، لیلا؛ کلانتر، جهانگیر؛ نصیری هانیس، غفار. (1399). تأثیر آموزش هوش اخلاقی به شیوۀ قصه گویی بر سازگاری تحصیلی، اجتماعی و هیجانی دانشآموزان. تدریس پژوهی، 8(2)، 54-37. https://doi.org/https://doi.org/10.34785/J012.2020.803
15. گل پرور، محسن. (1389). رابطه اخلاق و عدالت آموزشی با پرهیز از فریبکاری علمی. فصلنامه اخلاق در علوم و فناوری، 5(2)، 67 -57.
16. مالک پور لپری، کامران. (1400). بررسی عدالت آموزشی اساتید با فریبکاری علمی و رفتارهای مدنی- تحصیلی دانشجویان. فصلنامه آموزش علوم دریایی، 8(1)، 96-110. https://civilica.com/doc/1227064/
17. ماهرویان خشکبجاری، زینب؛ پورآقارودبرده، فاطمه. (1403). اثر آموزش گروهی هوش اخلاقی از طریق قصه خوانی بر مشکلات رفتاری و شایستگی اجتماعی کودکان. رویش روان شناسی، ۱۳(۲)، ۱۹۱-۲۰۰. http://frooyesh.ir/article-1-4918-fa.html
18. نصیری، فخرالسادات؛ حیدری، نسرین. (1399). نقش رفتار مدنی تحصیلی در خوشبینی تحصیلی دانشجویان: آزمون نقش هوش اخلاقی. پژوهش در نظامهای آموزشی، 14(51)، 23-38. https://dorl.net/dor/20.1001.1.23831324.1399.14.51.2.5
19. ویسکرمی، حسینعلی؛ کلانتر، جهانگیر؛ حیدریانی، لیلا. (1401). تأثیر آموزش هوش اخلاقی بر سرمایه روانشناختی، سرمایه اجتماعی و نوعدوستی دانشجومعلمان پسر دانشگاه فرهنگیان. مطالعات آموزشی و آموزشگاهی، 11(3)، 511-537. https://journals.cfu.ac.ir/article_2538.html
20. Alhadabi, A., Aldhafri, S., Alkharusi, H., Al-Harthy, I., Alrajhi, M., & AlBarashdi, H. (2019). Modelling parenting styles, moral intelligence, academic self-efficacy and learning motivation among adolescents in grades 7–11. Asia Pacific Journal of Education, 39(1), 133-153. https://doi.org/10.1080/02188791.2019.1575795
21. Al-Masri, A. R., Maabreh, S. M., & Hatamleh, H. M. (2020). Moral Intelligence and Its Relationship to Social Responsibility and Achievement Motivation Among Jadara University Students. Technium Soc. Sci. J., 10, 394. http://dx.doi.org/10.47577/tssj.v10i1.1380
22. Ampuni, S., Kautsari, N., Maharani, M., Kuswardani, S., & Buwono, S. B. S. (2020). Academic dishonesty in Indonesian college students: An investigation from a moral psychology perspective. Journal of Academic Ethics, 18(4), 395-417. https://doi.org/10.1007/s10805-019-09352-2
23. Bureau, J. S., Gareau, A., Guay, F., & Mageau, G. A. (2022). Investigating how autonomy‐supportive teaching moderates the relation between student honesty and premeditated cheating. British Journal of Educational Psychology, 92(1), 175-193. https://doi.org/10.1111/bjep.12444
24. Cusack, P., Cusack, F. P., McAndrew, S., McKeown, M., & Duxbury, J. (2018). An integrative review exploring the physical and psychological harm inherent in using restraint in mental health inpatient settings. International journal of mental health nursing, 27(3), 1162-1176. https://doi.org/10.1111/inm.12432
25. Farnese, M., Tramontano, C., Fida, R., Paciello, M. (2011). Cheating behaviors in academic context: Does academic moral disengagement matter? Social and Behavioral Sciences, 29, 356-365. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2011.11.250
26. Fendler, R. J., & Godbey, J. M. (2016). Cheaters should never win: Eliminating the benefits of cheating. Journal of Academic Ethics, 14, 71-85. https://doi.org/10.1007/s10805-015-9240-8
27. Feyzi, F., & Zeynali, A. (2019). Model of academic civic behavior of high school students; Role Love of learning and academic passion mediated by blossomingeducational. Scientific Journal of Training & Learning Researches, 16(2), 103- 13.
28. Flores, M. A., Brown, G., Pereira, D., Coutinho, C., Santos, P., & Pinheiro, C. (2020). Portuguese university students’ conceptions of assessment: taking responsibility for achievement. Higher Education, 79, 377-394. https://doi.org/10.1007/s10734-019-00415-2
29. Guilmette, M., Mulvihill, K., Villemaire-Krajden, R., & Barker, E. T. (2019). Past and present participation in extracurricular activities is associated with adaptive self-regulation of goals, academic success, and emotional wellbeing among university students. Learning and Individual Differences, 73, 8-15. https://doi.org/10.1016/j.lindif.2019.04.006
30. Krou, M. R., Fong, C. J., & Hoff, M. A. (2021). Achievement motivation and academic dishonesty: A meta-analytic investigation. Educational Psychology Review, 33, 427–458. https://psycnet.apa.org/doi/10.1007/s10648-020-09557-7
31. Lee, S. D., Kuncel, N. R., & Gau, J. (2020). Personality, attitude, and demographic correlates of academic dishonesty: A meta-analysis. Psychological Bulletin, 146(11), 1042-1050. https://psycnet.apa.org/buy/2020-66603-001
32. Mahmud, S., & Ali, I. (2023). Evolution of research on honesty and dishonesty in academic work: A bibliometric analysis of two decades. Ethics & Behavior, 33(1), 55-69. https://doi.org/10.1080/10508422.2021.2015598
33. Rasooli, A., Zandi, H., & DeLuca, C. (2023). Measuring fairness and justice in the classroom: A systematic review of instruments’ validity evidence. School Psychology Review, 52(5), 639-664. https://doi.org/10.1080/2372966X.2021.2000843
34. Reinhardt, N., Trnka, L. M., & Reinhard, M. A. (2023). The correlation of honesty-humility and learning goals with academic cheating. Social Psychology of Education, 26(1), 211-226. https://doi.org/10.1007/s11218-022-09742-2
35. Sabbagh, C. (2021). Self‐reported academic performance and academic cheating: Exploring the role of the perceived classroom (in) justice mediators. British Journal of Educational Psychology, 91(4), 1517-1536. https://doi.org/10.1111/bjep.12433
36. Shahbaziyankhonig, A., Alipour, M., & Habibi Kaleybar, R. (2018). Explaining academic procrastination student-teacher based on moral intelligence and study habits. Educational researches, 13(54), 41-60. https://sanad.iau.ir/journal/educ/Article/540914?jid=540914&lang=en
37. Smith, T. R., Kudlac, C. & Fera, A. G. (2013). Deviant reactions to the college pressure cooker: A test of general strain theory on undergraduate students in the United States. International Journal of Criminal Justice Sciences, 8(2), 88-104.
38. Stupu, A. G., & Rusu, A. S. (2022). Integrative Analysis of Ethical Intelligence and Moral Intelligence: New Conceptual Models and Developments in Education. Educatia 21, (23), 55-68. https://www.ceeol.com/search/article-detail?id=1193748
Send email to the article author
| Rights and permissions | |
 |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) License. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)