آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
پاییز 1405(آبان)،
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران ، bahmanakbari@iau.ac.ir
چکیده: (71 مشاهده)
زمینه: تحمل پریشانی ضعیف و باورهای غیرمنطقی، در چرخه‌ای معیوب، تعارضات زناشویی را تشدید کرده و تاب‌آوری هیجانی و شناختی زوجین را کاهش می‌دهند. باوجود پتانسیل نظری رویکرد روان‌پویشی فشرده و کوتاه‌مدت در اصلاح این سازه‌ها، اثربخشی هم‌زمان آن بر این دو متغیر در زوجین متقاضی طلاق، تاکنون بررسی نشده است.
هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی رویکرد روان‌پویشی فشرده و کوتاه‌مدت بر تحمل پریشانی و باورهای غیرمنطقی زوجین متقاضی طلاق است.
روش: مطالعه حاضر، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و پیگیری دو ماهه است. جامعه آماری شامل تمامی زوجین متقاضی طلاق منطقه 2 تهران در شش ماه نخست سال 1404 است. از بین 298 زوج واجد شرایط ، 30 زوج به روش در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 زوج) و گواه (15 زوج) جایگزین شدند. گروه آزمایش پروتکل رویکرد روان‌پویشی فشرده و کوتاه‌مدت دوانلو (۱۹۹۵) و تِن هاو-دو-لابیه و نبورسکی(۲۰۱۸) را طی 6 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت کرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) و آزمون باورهای غیرمنطقی جونز (1968) است. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی در نرم‌افزار SPSS-27 تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که مداخله روان‌پویشی فشرده و کوتاه‌مدت منجر به افزایش معنادار تحمل پریشانی (121/0=η²، 027/0=P) و کاهش معنادار باورهای غیرمنطقی (192/0=η²، 003/0=P). در گروه آزمایش شد. این تغییرات در مرحله پیگیری نیز پایدار باقی ماند، درحالی‌که در گروه گواه تغییر معناداری مشاهده نشد. اهچنین، بهبود معنادار و پایداری اثر در خرده‌مقیاس‌های تنظیم، ارزیابی و تحمل (از متغیر تحمل پریشانی) و درماندگی در برابر تغییر (از متغیر باورهای غیرمنطقی) مشاهده شد(05/0>p).
نتیجه‌گیری: رویکرد روان‌پویشی فشرده و کوتاه‌مدت در افزایش تحمل پریشانی و کاهش باورهای غیرمنطقی زوجین متقاضی طلاق اثربخش است. باتوجه‌به اثرات پایدار این مداخله، پیشنهاد می‌شود مراکز مشاوره از این رویکرد به‌عنوان یک گزینه درمانی مؤثر برای کمک به زوجین در بحران طلاق استفاده کنند.
هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی رویکرد روان‌پویشی فشرده و کوتاه‌مدت بر تحمل پریشانی و باورهای غیرمنطقی زوجین متقاضی طلاق است.
روش: مطالعه حاضر، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و پیگیری دو ماهه است. جامعه آماری شامل تمامی زوجین متقاضی طلاق منطقه 2 تهران در شش ماه نخست سال 1404 است. از بین 298 زوج واجد شرایط ، 30 زوج به روش در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 زوج) و گواه (15 زوج) جایگزین شدند. گروه آزمایش پروتکل رویکرد روان‌پویشی فشرده و کوتاه‌مدت دوانلو (۱۹۹۵) و تِن هاو-دو-لابیه و نبورسکی(۲۰۱۸) را طی 6 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت کرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) و آزمون باورهای غیرمنطقی جونز (1968) است. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی در نرم‌افزار SPSS-27 تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که مداخله روان‌پویشی فشرده و کوتاه‌مدت منجر به افزایش معنادار تحمل پریشانی (121/0=η²، 027/0=P) و کاهش معنادار باورهای غیرمنطقی (192/0=η²، 003/0=P). در گروه آزمایش شد. این تغییرات در مرحله پیگیری نیز پایدار باقی ماند، درحالی‌که در گروه گواه تغییر معناداری مشاهده نشد. اهچنین، بهبود معنادار و پایداری اثر در خرده‌مقیاس‌های تنظیم، ارزیابی و تحمل (از متغیر تحمل پریشانی) و درماندگی در برابر تغییر (از متغیر باورهای غیرمنطقی) مشاهده شد(05/0>p).
نتیجه‌گیری: رویکرد روان‌پویشی فشرده و کوتاه‌مدت در افزایش تحمل پریشانی و کاهش باورهای غیرمنطقی زوجین متقاضی طلاق اثربخش است. باتوجه‌به اثرات پایدار این مداخله، پیشنهاد می‌شود مراکز مشاوره از این رویکرد به‌عنوان یک گزینه درمانی مؤثر برای کمک به زوجین در بحران طلاق استفاده کنند.
شماره‌ی مقاله: 13
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)