آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
بهار 1405(اردیبهشت)،ج
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
استاد تمام گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ، abolmaali@riau.ac.ir
چکیده: (18 مشاهده)
زمینه: دیدگاه های روانشناختی، اجتماعی، فرهنگی، عاطفی و سازمانی همواره اهمیت سرمایه انسانی را در ادبیات برجسته میکند. در میان این سرمایهها، سرمایههای ناملموس از جمله سرمایه فکری نقشی حیاتی در ارتقای عملکرد سازمانی ایفا میکنند. با وجود مطالعات متعددی که به بررسی تاثیر سرمایههای ناملموس بر رفتارهای شهروندی سازمانی پرداختهاند، اما هنوز هم ابهام و خلاء در این زمینه وجود دارد.هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سرمایه فکری بر رفتارهای شهروندی سازمانی با میانجیگری مدیریت برداشت انجام شد.روش: روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش، شامل تمامی کارکنان شرکت در شهر تهران به تعداد 400 نفر در سال مالی 1400بود. حجم نمونه بر اساس فرمول جی پاور 376 نفر به دست آمد، به خاطر افت آزمودنی 385 نفر انتخاب شد و در نهایت 378 پرسشنامه مورد تحلیل قرار گرفت. ابزار های پژوهش پرسشنامههای سرمایه فکری (بونتیس، ۱۹۹۸) ، مدیریت برداشت (بولینو و ترنلی، 1999) و رفتار شهروندی (ارگان و کانوسکی، 1996) بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از روش معادلات ساختاری (SEM) و برآورد آمارههای توصیفی در نرمافزارهای آماری SPSS نسخه 26 و Amos نسخه 24 انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد که مدیریت برداشت نقش میانجی در رابطه بین سرمایه فکری سازمان با رفتارهای شهروندی سازمانی دارد (05/0>P). همچنین مدیریت برداشت بر رفتارهای شهروندی سازمانی اثر منفی و مستقیمی دارد (05/0<P). سرمایه فکری 18 درصد از واریانس مدیریت برداشت را تبیین کرد. سرمایه فکری و مدیریت برداشت 23 درصد از واریانس رفتارهای شهروندی را تبیین کردند.نتیجهگیری: با توجه به نقش میانجی مدیریت برداشت در ارتباط بین سرمایه فکری با رفتارهای شهروندی سازمانی توصیه میگردد برای بهبود رفتارهای شهروندی سازمانی با افزایش مهارت های مدیریت برداشت مثبت و افزایش سرمایه های فکری در سازمانموجب بهبود سلامت رفتاری کارکنان شد.
mouseout="msoCommentHide('_com_1')" onmouseover="msoCommentShow('_anchor_1','_com_1')">
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)